Co w pracy trenera jest ważne, a o czym często zapominamy. Spojrzenie na proces szkolenia z perspektywy czasu

Autor: Kijowski Andrzej

W artykule nie znajduje się nic nowego ani odkrywczego. Przypominam tylko znane prawdy dotyczące zarówno sportu jak i życia codziennego, które muszą być stosowane w sporcie wyczynowym aby odnieść sukces. Prawdy te są uniwersalne, interdyscyplinarne ale często o nich zapominamy w codziennej pracy z zawodnikiem. Wybrałem te elementy, które z racji mojej wieloletniej praktyki uznałem za najważniejsze.

W wieloletnim procesie szkolenia zawodnika, trener musi być przygotowany do pełnienia wielu ról, co wymaga od niego znajomości i doskonalenia warsztatu, stałego rozwijania się, podnoszenia kwalifikacji, a także posiadania wielu pozytywnych cech charakteru.

Trener powinien posiadać również umiejętności motywowania sportowca, inspirowania go, by przekraczał fizyczne i psychiczne ograniczenia i posiadał wolę zwycięstwa.

Na wstępnym etapie szkolenia, gdzie trzeba zaszczepić u „kandydatów na zawodników” zainteresowanie strzelectwem i nauczyć nienagannej techniki, trener wciela się w rolę – ojca, matki, nauczyciela i wychowawcy.

Na etapie podstawowym, gdy zawodnik osiąga wiek juniora i następują największe przyrosty wyników, gdzie kształtuje się sportowa przyszłość zawodnika, trener musi pełnić rolę – pedagoga, inspiratora, psychologa i wiele innych.

Na etapie mistrzowskim, kiedy najważniejszym jest wynik sportowy, a decyduje o tym mozolny trud codziennej pracy treningowej, trener musi przeistoczyć się często w rolę „kata”, doradcy, przyjaciela czy nieraz menedżera.

Zadaniem trenera nie jest tylko nauczanie umiejętności sportowych, ale także nauczanie i modelowanie umiejętności niezbędnych do życia w społeczeństwie.

We wcześniejszych artykułach (Kijowski 2009) pisałem, że organizacja współzawodnictwa opiera się na założeniach, że głównym celem w sporcie jest osiągnięcie poziomu mistrzowskiego w wieku seniora, a nie doraźne sukcesy w młodości. Znaczące sukcesy młodych zawodników (nawet zdobycie tytułu mistrza świata czy Europy) nie gwarantują osiągnięcia mistrzostwa w wieku dorosłym. Za sukces uznaję wynik zawodnika w kategorii seniorów, który potrafi on wielokrotnie powtórzyć.

W mojej ocenie często za szybko kreujemy zawodnika na mistrza po pojedynczym sukcesie. Zdarza się, że uzyskujemy to przyspieszając szkolenie i zapominając o fazowości i etapowości procesu szkolenia.

 

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 12, Wrocław, 2015,
ISBN 978-83-941103

Autor: Kijowski Andrzej

Podziel się