Zmiany jako wyznacznik nowoczesnego podejścia do zarządzania organizacją sportową. Wyzwania dla menedżerów

Autor: Stosik Aneta

Procesy przeobrażeń współczesnych organizacji, w tym również organizacji sportowych, wynikają z konieczności przystosowania się do zmian, jakie zachodzą w otoczeniu każdej z nich. Zmiany te zdają się być najbardziej trwałym elementem towarzyszącym każdej instytucji w konkurowaniu o pozycję na rynku. Są nieprzewidywalne, wielowymiarowe, naruszające dotychczasową równowagę gospodarczą i oddziałują na wiele aspektów funkcjonowania organizacji jednocześnie. Dokonują się współcześnie na dużą skalę i następują po sobie niezwykle szybko[1].

Na obecnym rynku większość firm zmaga się z ciągłymi zmianami, dotyczącymi wielu aspektów funkcjonowania organizacji jednocześnie. Organizacje sportowe podlegają tym samym wpływom i aby sprostać tym wyzwaniom muszą płynnie dostosowywać się poprzez wzrost elastyczności działania oraz adaptacyjności do zmian. Powszechność i konieczność ich wdrażania uznano za niezbędne czynniki rozwoju każdej uczącej się i inteligentnej organizacji. Należy również założyć, iż warunkiem przetrwania i rozwoju każdej organizacji jest umiejętność wprowadzania zmian o charakterze rzeczywistym, racjonalnym i sprawnym.

Każda organizacja posiada swój wewnętrzny potencjał do zarządzania zmianami wewnątrz organizacji i w jej otoczeniu. Im wyższy potencjał organizacji do zarządzania zmianami, tym większa szansa na sukces, w znaczeniu rynkowym oraz w znaczeniu organizacyjnym samego przedsiębiorstwa. Zdolności planowania i koordynowania zmianą należy poszukiwać w zdolnościach organizacji do ich kreowania i wdrażania, znajdujących się zarówno w sferze mechanizmów dostosowawczych organizacji oraz sił aktywizujących wewnętrzny potencjał, jak i zasobów organizacji. Siłą sprawczą mechanizmów dostosowawczych wspierających zmiany są systemy zarządzania, kultura organizacji oraz jej osobowość.[2] Czynnikami zasobowymi jest potencjał organizacji i finansowy, rzeczowy oraz informacyjny organizacji. Integrującym czynnikiem regulującym zmiany jest kapitał ludzki.

Zmiany, oprócz wielu oczekiwanych skutków pozytywnych, mają wiele skutków negatywnych, zwłaszcza w sferze społeczno-kulturowej organizacji. Rodzą spory opór, głównie wśród pracowników organizacji, która narażona jest na ten proces. Zmiany budzą szczególny opór we wszystkich obszarach ich wdrażania. Wielokrotnie można było być świadkiem buntu zawodników przy zmianie trenera czy oporów co do stosowania niekonwencjonalnych metod treningowych.


[1] G. Łasiński, A. Stosik, E. Grala, P. Głowicki, Praca grupowa jako instrument wspierający procesy zmian w organizacji na przykładzie koncernu Volkswagen A.G. w Polsce, w: T. Listwan, Sukces zarządzania kadrami, Prace Naukowe UE Wrocław, 2010

[2] Skalik J. Wzmacnianie potencjału do zmian w małych i średnich przedsiębiorstwach [w:] Zmiana warunkiem sukcesu. Rozwój i zmiany w małych i średnich przedsiębiorstwach, Wrocław 2009, str. 78, Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu.

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 7, Wrocław, 2010,
ISBN 978-83-928836-1-6

Autor: Stosik Aneta

Podziel się