90 lat Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego

90 lat Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego

            Postanowienie o potrzebie utworzenia Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego zapadło na plenarnym posiedzeniu Naczelnej Rady Strzelectwa (NRS) 5 marca 1933 r.:

"Wychodząc z założenia, że w obecnych ciężkich warunkach ekonomicznych istnienie dwóch związków, a mianowicie PZBM (Polskiego Związku Broni Małokalibrowej) i PZBWiD (Polskiego Związku Broni Wojskowej i Dowolnej – przyp. PZSS) stanowi dla klubów i organizacji ciężar finansowy przekraczający ich obecne możliwości, że faktycznie nastąpiło zjednoczenie się tych dwóch związków już na szczeblu wszystkich powiatów oraz większości okręgów przez utworzenie wspólnych zarządów, że obarczenie pracą czynnych organizatorów sportu strzeleckiego nie zezwala na rozproszkowanie ich wysiłków, lecz wymaga ich skupienia N.R.S., wzywa P.Z.B.M. i P.Z.B.W.iD. do połączenia się w jeden wspólny związek pod nazwą Polski Związek Strzelectwa Sportowego (P.Z.S.S.) - stanowisko Naczelnej Rady Strzeleckiej relacjonował "Przegląd Strzelecki i Łuczniczy" nr 1 z 1933 r.

            W odpowiedzi na apel NRS 23 kwietnia 1933 r. tak PZBM, jak i PZBWiD odbyły - obradujące jednocześnie - Nadzwyczajne Walne Zjazdy, które  podjęły uchwały o rozwiązaniu obu związków. Zjazdy uchwaliły też przekazanie całego majątku tych organizacji nowemu Polskiemu Związkowi Strzelectwa Sportowego, utworzonemu jeszcze tego samego 23 kwietnia 1933 r. Organizacyjny Walny Zjazd Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego odbył się w Warszawie. Udział w nim wzięli delegaci 11 okręgów strzeleckich, reprezentujących 198650 członków ("Przegląd Strzelecki i Łuczniczy" nr 2 z 1933 r. str.14).

            Zjazd wybrał władze Związku; pierwszym Prezesem PZSS został płk dypl. Stanisław WECKI,

            Zarząd Główny PZSS tworzyli:

  • Prezes – wspomniany płk dypl. Stanisław WECKI,
  • I wiceprezes – mjr dypl Albin HABINA,
  • II wiceprezes – dyr. Edward KORB,
  • Członkowie: - Jan PAKUŁA, kpt Kazimierz MAZUR, prof. Kazimierz STRZEMIEŃSKI, Ryszard BIAŁOSTOCKI, Władysław UZDOWSKI, Jadwiga KIMACZYŃSKA,
  • zastępcy: Wanda DĄBROWSKA, Antoni SEROCKI.

            Na zjeździe wybrano również komisje: statutową, rewizyjną i dyscyplinarną.


            Zebranie konstytucyjne nowo wybranych władz związkowych odbyło się 20 maja 1933 r. Ustalono na nim następującą obsadę personalną:

  • szef propagandowo-prasowy – dyr. Edward KORB,
  • sekretarz – Jan PAKUŁA,
  • kapitan sportowy – prof. Kazimierz STRZEMIEŃSKI,
  • skarbnik – Jadwiga KIMACZYŃSKA,
  • referent ewidencyjny – Ryszard BIAŁOSTOCKI.

Za tymczasową podstawę działalności PZSS przyjęto statut byłego Polskiego Związku Broni Wojskowej i Dowolnej. Zdecydowano, że statut ten będzie obowiązywał do czasu uchwalenia nowego, opracowanego przez komisję statutową.

            Utworzenie jednolitej organizacji polskiego sportu strzeleckiego było zwieńczeniem  wysiłków reformatorskich podejmowanych we wcześniejszych latach.  W 1931 r. nadano oficjalną formę pracom przygotowawczym prowadzącym do utworzenie 8 maja 1932 r. Naczelnej Rady Strzelectwa Sportowego w Polsce.  Projekt statutu Rady opracował Zarząd Główny Związku Strzeleckiego, który od odzyskania przez nasz kraj niepodległości koordynował funkcjonowanie polskiego strzelectwa i był prawnym przedstawicielem Polski w strukturach światowych naszego sportu. ( „Strzelectwo sportowe” nr 1-2 (5-6) z 2011 r, art na str. 8.) Po zatwierdzeniu przez Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego opracowany statut stał się podstawą struktury i działania NRS. Zgodnie ze statutem w skład Naczelnej Rady Strzelectwa wchodzili przedstawiciele:

  • Polskiego Związku Broni Małokalibrowej;
  • Polskiego Związku Broni Wojskowej i Dowolnej;
  • Polskiego Związku Łuczników;
  • Polskiego Związku Stowarzyszeń Łowieckich;
  • Zjednoczenia Strzeleckich Bractw Kurkowych R.P.;
  • Wojska;
  • Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego.

            Naczelna Rada Strzelecka sprawowała swoje funkcje przez:

  • obrady plenarne (dwa razy w roku);
  • obrady Konwentu Seniorów (przewodniczących poszczególnych Komisji – raz na miesiąc);
  • pracę w komisjach:
    - programowo-organizacyjnej,
    - regulaminowej,
    - technicznej,
    - odznaki strzeleckiej i łuczniczej.

            Zadania bieżące Naczelna Rada Strzelectwa wykonywała za pośrednictwem podległego sobie Biura N.R.S. kierowanego przez Jana Pakułę. Był on równocześnie sekretarzem Zarządu Głównego Polskiego Związku Broni Wojskowej i Dowolnej oraz sekretarzem Zarządu Głównego Polskiego Związku Broni Małokalibrowej. Już w 1932 r. podjęto szereg prac przygotowawczych zmierzających do powstania w rok później jednolitej organizacji strzeleckiej. Projekt takiej organizacji mogła wysunąć  Naczelna Rada Strzelectwa, która podjęła działania, w rok później skutkujące powstaniem PZSS. Rada z sukcesami dbała też o rangę i autorytet strzelectwa. Przejawem których było chociażby zaproszenie w 1932 r. członków Rady oraz najlepszych strzelców na herbatkę przez prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego.

             Praca Komendy Głównej Związku Strzeleckiego wywierała ogromny, bezpośredni wpływ na rozwój strzelectwa w Polsce do 1932 duży wpływ wywarła. KG ZS nie tylko opracowała wspomniany statut NRS, ale ujednoliciła regulaminy konkurencji strzeleckich i zawodów, organizowała systematycznie strzeleckie mistrzostwa Polski i inne imprezy, ustanowiła odznakę strzelecką, wydała szereg przepisów oraz doraźnych zarządzeń regulujących całe życie sportowo-strzeleckie. Związek Strzelecki czynił ciągłe wysiłki zmierzające do budowania nowych strzelnic, obniżenia cen  broni i amunicji oraz uruchomienia krajowej produkcji broni strzeleckiej - taniej, lecz o międzynarodowym standardzie. Propagowano hasło: "strzelectwo to sport obrony narodowej". Wszystkie te działania sprawiły, że po powołaniu PZSS do właściwych terytorialnie okręgów Związku zaczęły zgłaszać swój akces sekcje strzeleckie "Sokoła", ZHP, Policji Państwowej i innych organizacji o charakterze obronnym.

            Nowoutworzony Związek ogólnopolski stanął przed koniecznością podjęcia decyzji o kluczowym znaczeniu dla przyszłości sportu strzeleckiego:

  • Zmianą systemu zawodów strzeleckich w kraju oraz dokładne określenie trybu eliminacji (by np. na Mistrzostwa Polski nie zjeżdżało się zbyt wielu strzelców reprezentujących niski poziom),
  • Ujednoliceniem form organizacyjnych polskiego strzelectwa sportowego,
  • Włączeniem sportu strzeleckiego do Związku Polskich Związków Sportowych,
  • Przygotowaniem odpowiedniej ekipy strzeleckiej na Igrzyska Olimpijskie w Berlinie w 1936r.
  • Powołaniem Głównej Komisji Dyscyplinarnej oraz Polskiego Kolegium Sędziów Strzelecko-Łuczniczych.

            W latach trzydziestych, mimo kryzysu ekonomicznego, istniał klimat sprzyjający rozwojowi strzelectwa. Przejawem było m.in. powstania jednolitej organizacji strzelectwa sportowego PZSS. Wprawdzie organizowano jeszcze  jednolite narodowe zawody strzeleckie (z broni sportowej, myśliwskiej i łuku) na zasadzie przynależności strzelców, braci kurkowych, myśliwych i łuczników do jednej centrali - Naczelnej Rady Strzelectwa w Polsce, stopniowo jednak zarówno myśliwi, jak i łucznicy coraz bardziej się usamodzielniali. Organizowali własne igrzyska sportowe. Zaś Zarząd Główny PZSS coraz więcej uwagi poświęcał tym konkurencjom strzeleckim, które miały wejść w 1936 r. do programu berlińskich IO.

 

Opracowano na podstawie artykułu mgr Henryka CEBULSKIEGO zamieszczonego w "Biuletynie PZSS" nr 2 z 1973 roku

 

 

Magazyn „Strzelectwo sportowe” nr 1-2 (5-6) z 2011 r

Pobierz
Podziel się