90. urodziny Adama Smelczyńskiego

Z bukietem kwiatów i książką poświęconą olimpijczykom delegacja Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego, na czele z prezesem Tomaszem Kwietniem, odwiedziła Adama Smelczyńskiego w dniu Jego 90. urodzin, by przekazać wyrazy szacunku i serdeczne życzenia wszystkiego najlepszego  od Walnego Zgromadzenia Delegatów PZSS, które w ubiegły piątek obradowało  we Wrocławiu.  

Mistrz ze wzruszeniem przyjął dowody uznania  i podziękował za pamięć, pozwalając sobie na żarty ze swego imponującego wieku. Opowiadał anegdoty ze swego długiego życia, wspominał wydarzenia z bogatej kariery sportowej. Wspominał zaskakujące często sploty wydarzeń , jak to, kiedy przed laty ojciec dra. Smelczyńskiego  ratował młodemu chłopakowi kolano rozcięte siekierą, a po latach dorosły już chłopak, chirurg ratował życie wicemistrzowi olimpijskiemu z Melbourne, niestety odejmując mu obie nogi.

Jubilat opowiedział ciekawą historię broni, z której święcił wielkie sukcesy, która trafiła do Polski w ramach reparacji wojennych. Godzina z okładem spędzona w towarzystwie Adama Smelczyńskiego minęła w okamgnieniu. Żegnając się delegaci PZSS złożyli Dostojnemu Jubilatowi  życzenie  obchodzenia jeszcze wielu urodzin; wszak włoscy konkurenci ze sportowych aren nazwali Mistrza Smelczyńskiego „Wieczny Adam”!

Adam Smelczyński, wicemistrz olimpijski z Melbourne (1956),  sześciokrotny olimpijczyk (1956 – 1976) , dwukrotny mistrz Europy, wielokrotny medalista mistrzostw świata i Europy, osiemnastokrotny  mistrz Polski, mutimedalista mistrzostw i Pucharu Polski,  wielokrotny rekordzista kraju w konkurencji trap 14 września br. obchodzi  90lecie urodzin. Z tej okazji delegaci zebrani we Wrocławiu na Walnym Zgromadzeniu Delegatów PZSS podjęli uchwałę i wystosowali do Kawalera Medalu Kalos Kagathos okolicznościowy adres, zebrani członkowie najwyższej władzy Związku życzą  Dostojnemu Jubilatowi wszystkiego najlepszego, kolejnych wielu lat życia, zdrowia i pogody ducha.

Adam przyszedł na świat 14 września 1930 r. w Częstochowie w domu  Marii i Mariana Smelczyńskich. W tej rodzinie tradycje patriotyczne i sport miały ważne miejsce.  Ojciec Pana Adama, lekarz dbał o  rozwój syna tak duchowy, jak i fizyczny. Zamiłowany myśliwy pilnował, by młody Adam od najmłodszych lat oswajał się z bronią.

W 1948 r. po maturze, podczas zawodów na obozie młodzieżowym, poprzedzającym studia w łódzkiej Akademii Medycznej przyszły stomatolog wystartował w zawodach strzelając z kbksu wypadł  tak dobrze, że został stałym reprezentantem drużyny w konkurencjach strzeleckich. Podczas studiów trenował już regularnie. Strzelał niemal we wszystkich konkurencjach kulowych. W I. mistrzostwach Polski w Szczecinie wystartował w kbks, kb (m.in. na 300 m) i pistolecie, przyczyniając się walnie do zdobycia drużynowego mistrzostwa  kraju. W walce o punkty, praktycznie z marszu, wystartował też w strzelaniu do rzutków. Zwrócił uwagę wielkiego Józefa Kiszkurny, który przekonał studenta, że jego sportowa przyszłość czeka na strzelnicy śrutowej. Był rok 1950, już po trzech latach pokonał wybitnego  strzelca Zygmunta Kiszkurnę, trafił do kadry narodowej.

W 1956 r. do Melbourne  A. Smelczyński jechał jako brązowy medalista ME w Bukareszcie (1955 r.) i aktualny mistrz kraju, ale nie liczył na wiele, kiedy więc odbierał srebrny medal olimpijski z rąk przewodniczącego MKOl, jak wspomina,  nie mógł opanować wzruszenia.

Adam Smelczyński jeszcze 5 razy startował w IO, z dużymi szansami na medal. Mógł wystartować w  swoich 7. igrzyskach w roku 1980, był ciągle w dobrej dyspozycji, ale nie nastawiał się na takie rekordy. Rok  później zakończył karierę zakończył sportową. Ostatni tytuł mistrza Polski zdobył 1976 r.

Będąc po osiemdziesiątce dr Smelczyński, wzorem swoich przodków,  nadal był czynnym myśliwym, aż do momentu, kiedy diagnoza lekarska nie pozostawiała nawet cienia  nadziei i trzeba się było poddać amputacji obu nóg.

Od czasu zakończenia kariery przez strzelającego Doktora minęło wiele lat, ale na adres PZSS ciągle z kraju i zagranicy przychodzą listy do Mistrza strzelania do rzutków. Vecchio Adam – Wieczny Adam, tak Mistrza Smelczyńskiego  nazywali włoscy rywale i przyjaciele.  Nadali to miano dzisiejszemu jubilatowi z respektu przed zawodnikiem utrzymującym przez długie lata mistrzowską dyspozycję i z szacunku dla dokonań  wybitnego zawodnika w światowej czołówce.

Te dokonania, ale też osiągnięcia w pracy zawodowej i szlachetność doceniła też Kapituła medalu Kalos Kagathos, która pod przewodnictwem Jego Magnificencji Rektora  Uniwersytetu Jagiellońskiego  przyznała  Adamowi Smelczyńskiemu  to zaszczytne wyróżnienie  w 2013 r.

Dostojnemu Jubilatowi raz jeszcze życzymy dużo zdrowia, długich lata życia i sukcesów w walce z przeciwnościami losu. Wszystkiego najlepszego!