Charakterystyka proporcji kończyny górnej zawodników strzelectwa sportowego

Autorzy: Burdukiewicz Anna, Pietraszewska Jadwiga, Pietraszewski Bogdan, Krzysztoń Marceli, Andrzejewska Justyna, Stachoń Aleksandra

Wprawdzie strzelectwo wymaga od zawodnika przede wszystkim wysokiego stopnia skoncentrowania, co przekłada się na celność strzału, niemniej jednak podobnie jak w innych dyscyplinach sportu, do osiągnięcia sukcesu konieczny jest odpowiedni poziom sprawności fizycznej. Składają się na nią nie tylko przygotowanie motoryczne, ale również stan układów sercowo-naczyniowego i oddechowego. Strzelec musi być przygotowany do zawodów kondycyjnie, a więc powinien cechować się odpowiednią siłą, wytrzymałością i wydolnością fizyczną, które to cechy znajdują swoje odzwierciedlenie w morfologii ciała [Anderson, Plecas 2000]. Bardzo istotną rolę odgrywają również odpowiednie napięcie i siła mięśni oraz elastyczność stawów, ponieważ zwiększają one możliwości stabilnego utrzymywania broni podczas zawodów [Ball i wsp. 2003a i b].

Jak wcześniej wspomniano, strzelectwo sportowe jako dyscyplina wymaga zdolności koncentracji, skupienia oraz wysokiej koordynacji typu ręka – oko [Cichos i wsp. 2012]. Odpowiedni poziom posiadanej wytrzymałości i znaczna siła statyczna rąk, umożliwiają zawodnikowi nieruchome trzymanie broni i niewielkie jej odchylenia od celu [Bompa 1990, Mondal i wsp. 2011].

Podkreślić należy, że stabilność ciała jest w znaczniej mierze uwarunkowana rozwojem cech posturalnych. Specyfika przyjmowanej postawy ciała podczas treningu stosowanego w strzelectwie może wpływać na ukształtowanie przednio-tylnych krzywizn kręgosłupa oraz występowanie wad. Badania Gieremek i wsp. [1992] wykazały, że zawodników strzelectwa cechuje równoważny i kifotyczny typ sylwetki. Ponadto często, zwłaszcza u osób smukłych strzelających z broni krótkiej, odnotowywano występowanie lewostronnej skoliozy w odcinku piersiowym. Z kolei Tasheva i wsp. [2009] w grupie strzelców skarżących się na bóle pleców stwierdzili obecność asymetrycznego skrócenia musculus quadratus lumborum i zmniejszenie jego siły. Ten rezultat wskazuje, że długotrwałe asymetryczne wysiłki statyczne mogą prowadzić do zmian morfologicznych utrudniających utrzymanie stabilnej postawy ciała, co znalazło swoje potwierdzenie również w badaniach Burdukiewicz i wsp. [2012].

Uwarunkowany genetycznie talent sportowy jest podstawowym czynnikiem warunkującym sukces sportowy [Łaska-Mierzejewska 1999]. Budowa somatyczna właściwa dla danej dyscypliny znajduje się dopiero na kolejnym miejscu. Jest ona zdeterminowana przez genotyp człowieka oraz przez czynniki środowiskowe. Rola budowy ciała w poszczególnych dyscyplinach i konkurencjach jest jednak różna [Pietraszewska 1998]. W wielu dyscyplinach sportowych występują zawodnicy o bardzo zróżnicowanej morfologii ciała (np. biegi lekkoatletyczne). W innych, z kolei, zespół jest niemal jednorodny pod względem budowy somatycznej (np. koszykarze).

 

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 11, Wrocław, 2014,
ISBN 978-83-928836-6-1

Autor: Burdukiewicz Anna, Pietraszewska Jadwiga, Pietraszewski Bogdan, Krzysztoń Marceli, Andrzejewska Justyna, Stachoń Aleksandra

Podziel się