Efektywny dobór amunicji

Autor: Gładyszewski Grzegorz, Gładyszewska Bożena

Każdy strzelec kulowych konkurencji karabinowych wie, jak bardzo ważny dla uzyskiwanych wyników jest dobór amunicji. Wiedza ta wynika zwykle ze zdroworozsądkowej oceny obserwowanych rozrzutów różnych partii posiadanej amunicji. Ta zdroworozsądkowa metoda, typowa np. dla Arystotelesa, który twierdził między innymi, że ciało upuszczone swobodnie spada ruchem jednostajnym, może prowadzić do błędnych wniosków, uogólnień nieprawdziwych w większości przypadków (tak, jak to się przydarzyło słynnemu filozofowi greckiemu). Obecnie posiadamy narzędzia matematyczne, które pozwalają na przeprowadzenie nie tylko jakościowej, ale także ilościowej analizy interesującego nas zjawiska fizycznego, jakim jest oddanie strzału z karabinu 50m. W tej pracy nie będziemy jednak analizować problemów balistyki wewnętrznej i zewnętrznej, ale skupimy się na problemie efektywnego doboru amunicji, bazując na prostej analizie statystycznej uzyskiwanych wyników tzw. przestrzeliwania amunicji, które ma doprowadzić do zmaksymalizowania efektywności wyboru amunicji dla danej jednostki broni.

Zaproponowana w tej pracy procedura przestrzeliwania amunicji została tak przygotowana, by zmaksymalizować efektywność wyboru amunicji, czyli umożliwić dokonanie doboru najlepszej amunicji przy jednoczesnej minimalizacji kosztów przestrzeliwania.

 Odrobina statystyki

Przede wszystkim, należy odpowiedzieć sobie na pytanie (nurtujące wielu strzelców): jak istotny jest wpływ rozrzutu amunicji na uzyskany wynik? Odpowiedź na to pytanie uzyskamy na przykładzie konkurencji Kdw60, a więc tej, w której dobór amunicji wydaje się najistotniejszy (oczywiście dotyczy to także innych konkurencji, jak Kdw3x40, czy Ksp3x20).

Uzyskany w konkurencji wynik może być traktowany jako złożenie błędów zawodnika i błędów amunicji. Nie należy jednak tego traktować, jako „kumulację” błędów, gdyż zdarza się, że strzelec popełnia błąd w zgraniu przyrządów, który niweluje błąd amunicji. Nie wolno więc w sposób prosty sumować statystycznych rozrzutów: amunicji i zawodnika. Jeśli „rozrzut zawodnika” opisuje standardowe odchylenie σz, a „rozrzut amunicji” standardowe odchylenie σa, to efektem będzie całkowite standardowe odchylenie σ wyrażone wzorem:

 

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 8, Wrocław, 2011,
ISBN 978-83-928836-5-4

Autor: Gładyszewski Grzegorz, Gładyszewska Bożena

Podziel się