Technika strzelania z postawy klęczącej

Autor: Monika Łysiak

Postawa klęcząca jest postawą bardzo trudną o nienaturalnej pozycji ciała, z tego powodu nauczamy ją jako ostatnią w procesie szkolenia młodego sportowca. Trudność tej postawy nie odnosi się do przyjęcia jej, lecz do pozostania w niej przez dłuższy okres czasu. Jest to pozycja nienaturalna i dlatego nasze stawy i mięśnie nie są przyzwyczajone do pozostania w tym układzie.

W czasie nauczania postawy klęczącej musimy pamiętać o zwróceniu uwagi na:

  1. Prawidłowość klęczenia na wałku – prawe kolano i palce stopy dotykają płaszczyzny stanowiska. Podbicie prawej stopy opiera się na środku wałka strzeleckiego. Złe ułożenie prawej stopy na wałku może powodować przesuwanie się jej. Bardzo istotną rzeczą jest obuwie strzeleckie, które posiada twardą podeszwę umożliwiającą utrzymanie palców prawej nogi w pozycji wyprostowanie oraz zapewnia prawidłowe krążenie krwi. Ponadto przy stosowaniu odpowiedniego obuwia strzeleckiego ciężar górnej części ciała opiera się na sztywnej podeszwie buta. Przy stosowaniu nieodpowiedniego obuwia o miękkiej podeszwie wygina się stopa i palce gdyż przygniata je masa ciała. Gdy prawidłowo ułożony jest wałek strzelecki pod podbiciem prawej stopy siły nacisku na palce i kolano są równomiernie rozłożone przez co  stwarza się możliwość dłuższego wytrzymania w postawie. Kolejnym krokiem jest najkorzystniejszy sposób oparcia ciężaru ciała tułowia na prawej pięcie. Umieszczamy piętę równo między pośladkami, unikając bezpośredniego zetknięcia się pięty z kością ogonową, gdyż wywołuje to uczucie bólu.
  2. Ustawienie lewej nogi – kolano ustawiamy tak, aby było skierowane równolegle do linii tarczy. Lewa stopa całą płaszczyzną umieszczona jest na stanowisku co w dużej mierze zapewnia stabilizacje postawy. Stopa nie może być ustawiona równolegle do  linii celowania, bo zwiększa się chwiejność postawy na boki, oraz powstają  napięcia mięśni goleni. Wielkość skręcenia stopy do wewnątrz ustawiamy indywidualnie za pomocą prób prowadzonych w czasie dobierania postawy. Ustawienie lewej stopy bliżej tułowia lub wysunięcie jej do przodu zależy od indywidualnych preferencji i parametrów budowy ciała zawodnika. Pamiętać musimy, że zbyt dalekie cofnięcie nogi może spowodować nienaturalne zgięcie stopy oraz napięcie mięśni goleni. Dalekie wysunięcie nogi do przodu powoduje, to że nie opieramy stopy całą płaszczyzną, lecz na pięcie.
  3. Ustawienie lewego łokcia na lewym kolanie – środek łokcia od środka rzepki nie może przekraczać do przodu 15 cm, do tyłu 10 cm. Musimy pamiętać, że przesunięcie łokcia do przodu powoduje skłonność pochylenia całego tułowia do przodu i przeniesienia ciężaru na lewą nogę. Zbyt niskie oparcie łokcia może powodować zsuwanie się go, oraz mniejszą stabilność i pulsowanie. Takie ułożenie jest bardzo niekorzystne. Na dłoni lewej ręki oparte jest łoże karabinu. Spoczywa dokładnie między kciukiem a pozostałymi palcami. Przesunięcie broni na palce powoduje większe zmęczenie dłoni oraz mniejszą stabilizację. Lewa ręka nie podtrzymuje karabinu. Cały ciężar jest przerzucony na pas, który powinien być odpowiednio napięty, aby utrzymać broń.

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 4, Wrocław, 2007.

Autor: Łysiak Monika

Podziel się