Trening wysokościowy w strzelectwie sportowym – badanie pilotażowe

„Jeżeli będziemy robić to, co wczoraj, będziemy przegrywać. Jeżeli będziemy robić to, co inni robią, będziemy rywalizować. Jeżeli do tego dodamy własną inicjatywę – będziemy zwyciężać”.

prof. Z. Czajkowski

Autor: Pietrzyk Grzegorz, Łuczyński Włodzimierz

Szukanie nowych rozwiązań szkoleniowych na każdym etapie daje możliwość zwiększania szans przybliżania się sportowca do maksymalnych rezultatów.

Czy trening wysokościowy, tak często stosowany w innych dziedzinach sportu, sprawdza się również w strzelectwie sportowym?

Wysiłek w strzelectwie sportowym mieści się całkowicie w I strefie metabolicznej (wysiłki tlenowe). Charakteryzuje się sensoryczno – antycypacyjnym przebiegiem warunkowym, wysoką koordynacją typu ręka – oko oraz sprawnością procesów myślowych. Wymagania stawiane zawodnikowi to dobra ostrość spostrzegania, głębokość widzenia, szybkość reakcji, poczucie równowagi i kierunku ruchu. Wymagana jest doskonała wrażliwość kinetyczna, równoważna i dotykowa oraz stałość nawyku ruchowego. Występujące ruchy mają charakter standardowy o prostej strukturze, małym zróżnicowaniu i zamkniętym nawyku. W wysiłkach o małej intensywności, określanych także jako wysiłki statyczne – utrzymanie ciężaru (Kozłowski, Nazar 1984), przeważają procesy tlenowe przemian biochemicznych (Naglak 1987). Średnie wartości tętna, jak wynika z pomiarów przeprowadzonych w trakcie zawodów, wahają się w granicach od 97 do 121 uderzeń na minutę. Różnice w wartościach tętna wynikają przede wszystkim ze stanów emocjonalnych, na które wpływ ma doświadczenie zawodnika i poziom wyszkolenia (Gesse, 1992).

Wysoka sprawność funkcjonalna zespołu krążeniowo-oddechowego stanowi jeden z warunków niezbędnych do osiągnięcia odpowiedniej wydolności i determinuje w dużym stopniu zaspokojenie potrzeb energetycznych pracującego psychicznie i fizycznie organizmu. W trakcie celowania strzelec musi przy każdym strzale wstrzymać oddech na ok. 5-20 sekund. Statyczna praca mięśni utrudnia przepływ krwi, powodując lokalne niedotlenienie organizmu i szybsze jego zmęczenie. Obok zmęczenia fizycznego występuje również zmęczenie psychiczne spowodowane monotonicznością treningu. Strzelec na każdym treningu wykonuje od kilkudziesięciu do nawet kilkuset jednakowo wyglądających złożeń do strzału. Nie sprzyja to uzyskaniu niezbędnego stanu koncentracji w momencie oddania strzału.

Prowadzone badania miały ustalić możliwość uzyskania realnych i wymiernych korzyści stosowania treningu wysokościowego w strzelectwie sportowym.

Pytania badawcze

  1. Jakie efekty fizjologiczne powoduje trening strzelecki w warunkach górskich?
  2. Jak długo powinien trwać trening wysokościowy, aby osiągnąć korzystne efekty fizjologiczne?
  3. Jak długo utrzymują się efekty treningu wysokościowego?

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 7, Wrocław, 2010,
ISBN 978-83-928836-1-6

Autor: Pietrzyk Grzegorz, Łuczyński Włodzimierz

Podziel się