Warto uprawiać coaching

Autor: Stosik Aneta

Coaching to stosunkowo młoda dyscyplina, która narodziła się w latach 80. XX wieku. Od tego czasu dynamika rozwoju form i rodzajów coachingu jest duża, a jego rozmaite specjalizacje budzą często wątpliwości co do intencji i charakteru ich wykorzystania. Na coaching składa się wiele nurtów i metod, ale nie jest to tak pojemne pojecie, jak by się mogło wydawać. Przede wszystkim to „metoda osobistego i zawodowego doskonalenia, która opiera się na założeniu, że wszystko czego potrzebujemy do osiągnięcia życiowych celów, już mamy. Trzeba tylko nauczyć się te zasoby wykorzystywać”[1].

To metoda pracy, która pozwala na rozpoznanie potencjału, talentów, możliwości i umiejętności osoby poddawanej procesowi coachingu. Dzięki temu można odkrywać nieuświadomione zasoby, cele, misję, w końcu spełnienie i zadowolenie. Celem coachingu jest dostarczenie wartości poprzez trwałą zmianę.

Coaching to nie mentoring, doradztwo, terapia, trening, konsulting, nauczanie czy szkolenie. Odpowiada natomiast wskazaniu: „pomóż swojemu klientowi pomagać sobie samemu”. Zadaniem procesu coachingu jest ustalenie oczekiwanych przez klienta celów i kryteriów ich osiągania.

Coaching jest obecnie drugą na świecie pod kątem tempa i skali rozwoju dziedziną (pierwsze jest IT). Istnieje coraz więcej obszarów, w których coachowie znajdują swoje zastosowanie.

Esencją coachingu jest pomoc ludziom (zawodnikom) w dokonywaniu zmian w taki sposób, w jaki tego oczekują, i pomoc w podążaniu w kierunku, w którym tego oczekują.

Coaching jest procesem doskonalenia kompetencji w obszarze, który chce rozwijać klient. Jest oparty na partnerskiej relacji i wzajemnym zaufaniu. Wydobywa i wzmacnia to, co w ludziach najlepsze. Wzmacnia organizację, nie tylko przez rozwijanie indywidualnych kompetencji, ale też przez kształtowanie odpowiednich postaw.

Tradycyjnie rozumiany coaching to nabywanie nowych umiejętności poprzez korygowanie nieskutecznych zachowań. Jest związany z obserwacją pracownika (zawodnika) w trakcie wykonywanej pracy (zadania), jego samooceną, informacją zwrotną od coacha i wspólnym planowaniem nowych strategii postępowania.

Generalnie można wyodrębnić dwa podstawowe rodzaje coachingu:


[1] S. Monostori Czym nie jest Coaching [w:] Coatching nr 2/2011 marzec – kwiecień, s. 20, 2011.

 

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 10, Wrocław, 2013,
ISBN 978-83-928836-2-3

Autor: Stosik Aneta

Podziel się