Inne spojrzenie na motywowanie w praktyce sportowej

Autor: Basiaga Jan, Słomka Kajetan

Wstęp

Sukces w sporcie strzeleckim uwarunkowany jest wieloma czynnikami związanymi ze zdolnościami i umiejętnościami zawodnika. W opinii Z. Naglaka (1987), jednym z tych czynników jest wysoka koordynacja typu ręka-oko. Wymaga ona takich zdolności jak: ostrość spostrzegania, głębokość widzenia, ocena odległości, doskonała wrażliwość kinestetyczna, równoważna i dotykowa. Zdaniem Z. Wodnika (2007), istotna jest również sprawność ogólna, która stanowi podstawę pod budowę tak zwanej sprawności specjalnej, charakterystycznej dla danej dyscypliny. Sprawność ta związana jest z takimi czynnikami jak: siła, szybkość, koordynacja, wytrzymałość. K. Kurzawski i wsp. (2011) wskazują zaś, że w czasie strzelania, bardzo istotne jest posiadanie i wykorzystanie następujących umiejętności: utrzymanie statycznej postawy strzeleckiej, dostosowanie faz oddychania do wymogu utrzymania takiej postawy z zapewnieniem bezruchu klatki piersiowej w czasie celowania, utrzymanie przemieszczeń punktu wycelowania broni w zadanym rejonie celowania, powtarzanie przebiegu zmian siły nacisku palca na język spustowy (szczególnie w końcowej jego fazie), wyzwalanie strzału w fazie pomiędzy uderzeniami tętna, synchronizacja tych elementów złożenia z bronią w przedziale czasu wystarczającym dla oddania celnego strzału

 Analiza wskazań cytowanych autorów pozwala na stwierdzenie, że jednym z najważniejszych czynników determinujących sukces w strzelectwie sportowym, jest umiejętność kontroli postawy, która musi być zsynchronizowana z pozostałymi czynnościami strzeleckimi. Tym samym, można przyjąć założenie, że strzelcy wykazują większy poziom...

 

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 15, Wrocław, 2018,
ISBN 978-83-941103-3-8

Autor: Basiaga Jan, Słomka Kajetan

Podziel się