Aspekty medyczne treningu strzeleckiego

Autor: Monika Skrzypiec-Spring, Adam Spring

Strzelectwo sportowe, ze względu na swój specyficzny charakter różni się znacząco od większości innych dyscyplin sportowych (1). Odrębności te powodują, że zarówno lekarze sportowi, jak i trenerzy powinni zwrócić uwagę także na te zagadnienia, które nie mają istotnego znaczenia w większości dyscyplin sportowych. W niniejszym opracowaniu pragnę zwrócić uwagę na niektóre aspekty medyczne strzeleckiego treningu sportowego.

  1. Strzelectwo sportowe jest dyscypliną sportu uprawianą długoterminowo. W odróżnieniu od większości innych dyscyplin sportowych, w których kariera sportowa trwa kilka lat, zawodnicy uprawiający strzelectwo sportowe mają przed sobą wiele lat treningu, a największe sukcesy sportowe osiągają w wieku późniejszym niż ich koledzy uprawiający inne dyscypliny sportu. Oznacza to, że przez wiele lat muszą zachowywać oni bardzo dobry stan zdrowia i wysoką formę fizyczną. Opieka medyczna nad zawodnikiem strzelectwa sportowego ukierunkowana jest więc nie na podtrzymanie za pomocą dostępnych środków farmakologicznych i fizykoterapeutycznych optymalnego stanu zdrowia przez krótki okres, w którym zawodnik poddawany jest maksymalnym obciążeniom, ale na długotrwałe utrzymanie dobrego stanu zdrowia zawodników. Wiąże się to, z szeroko rozumianą profilaktyką chorób mogących wpływać na zdolności zawodników do uprawiania strzelectwa, zmianą ich nawyków żywieniowych, prawidłowym leczeniem chorób przewlekłych, na które chorują, utrzymywaniem świadomości zawodników o dozwolonym i niedozwolonym wspomaganiu, przewlekłym stosowaniem suplementacji niektórych niezbędnych składników (2).
  2. Kwalifikacja do uprawiania strzelectwa sportowego. W przeciwieństwie do innych dyscyplin, gdzie decydującą rolę odgrywa ocena wydolności aerobowej i anaerobowej, w strzelectwie sportowym na pierwszy plan wysuwa się tutaj troska o bezpieczeństwo osób posługujących się bronią i osób przebywających w ich otoczeniu. Tak więc bardzo istotne jest, aby osoby, u których występują schorzenia wykluczające korzystanie z broni, nie rozpoczynały treningu strzeleckiego. Pamiętać należy, że wydanie zaświadczenia o zdolności do uprawiania sportu nie jest równoznaczne z potwierdzeniem zdolności do posługiwania się bronią, gdyż w świetle obowiązujących obecnie przepisów badanie neurologiczne nie wchodzi w skład panelu badań przewidzianych dla zawodników uprawiających strzelectwo sportowe, a występowanie niektórych schorzeń neurologicznych stanowiących przeciwwskazanie do korzystania z broni nie stanowi o stwierdzeniu niezdolności do uprawiania sportu (3,4,5).
  3. Strzelectwo sportowe klasyfikowane jest jako dyscyplina o małej składowej dynamicznej (<40 % maksymalnej zdolności pobierania tlenu-VO2max), co nie budzi wątpliwości, ale również, co może wiele osób zaskoczyć, jako dyscyplina o małej składowej statycznej (<20 % maksymalnej siły skurczu dowolnego- MVC) (6). Obok strzelectwa w tej grupie sportów znalazły się: kręgle, krykiet, golf i bilard . Wiąże się to z koniecznością zmiany podejścia do tej dyscypliny w sensie wydatków energetycznych i weryfikacji rodzaju treningu ogólnorozwojowego. Nabiera to szczególnego znaczenia gdy weźmiemy pod uwagę fakt, wielu zawodników uprawiających strzelectwo sportowe ma nadwagę, czy wręcz otyłość, zaburzenia gospodarki lipidowej i nadciśnienie tętnicze. Zmniejszenie podaży kalorii, zmiana składu diety i systematyczny aerobowy wysiłek fizyczny są nie tylko podstawą leczenia wyżej wymienionych schorzeń, ale również podstawą ich profilaktyki pierwotnej (1,7,8).

 

Pełna wersja artykułu

Pobierz

Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 2, Wrocław, 2005,
ISBN 83-89829-12-6.

Autor: Skrzypiec-Spring Monika, Spring Adam

Podziel się